Kerstmis vieren met een stoel minder...

Ik heb de afgelopen kerstdagen goed Kerstmis kunnen vieren, maar het was toch niet hetzelfde als anders (t.e.m. 2019). Niet wegens covid, maar het speelt er onrechtstreeks wel een rol in. Om er toch een leuke blog van te maken, ga ik ook zeker de positieve zaken van mijn Kerst benoemen.

Kerstmis in kleine kring

Op Kerstavond vieren wij altijd samen met de grootouders van mama Kerst, dat doen we al vanaf het begin zo. Gewoonlijk wordt het feestje gestart rond 13 uur. Dit jaar was het iets later. We waren vergeten om te controleren of we genoeg covid-testen hadden. Daarom moesten er nog enkele bijgehaald worden. Het duurde dan ook iets langer om ons te kunnen testen, maar al gauw hadden we voldoende covid-testen, en niemand bleek positief te testen. Dat was goed nieuws, en het feest kon toen pas echt van start gaan. 

14 uur was het toen ik met een auto vol pakjes - samen met mijn broer - aankwam bij hun. Mama en papa fietsten naar hun huis. De baan door het dorp was opvallend rustig. Het is dan ook niets om verbaasd over te zijn, dat ik en mijn broer eerder, dan de fietsers arriveerden, bij grootouders lief. Wel meteen bij aankomst sleurden we (ik en mijn broer) alle pakjes uit de kofferbak en van de achterste zetels. Er zaten 2 grote bakken vol kleine cadeaus in de auto. Daarnaast hadden we nog enkele hele grote cadeaus in de auto zitten. In een mum van tijd, lagen alle pakjes op een enorme stapel onder de boom. Mijn grootvader vroeg mij zelfs om ze even te tellen. Ik telde de pakjes heel slordig, en constateerden dat er op zijn minst 50 pakjes onderlagen. Dat is redelijk veel, en zeker voor een feestje van maar 6 personen. Ook mama en papa waren inmiddels gearriveerd. Ook zij stonden met verbazing naar de kerstboom te kijken, of betergezegd; naar wat eronder lag. 

Iedereen was benieuwd naar wat er toch in die pakjes zou kunnen zitten. Ook al had iedereen wel geniepig aan elk pakje eens gevoeld. Al snel werden er massaal véél hapjes in de oven geduwd en er werden joekels van kommen chips op tafel geplaatst. Ook de champagne werd aan een snel tempo gekraakt - of in mijn geval een cola. Het feest kon dus officieel van start gaan. 

Mondeling werd besloten dat eerst de nieuwjaarsbrieven werden voorgebracht. Mijn broer begon met zijn nieuwjaarsbrief voor zijn Peter. Het was een kort papiertje met een achttal korte regels op. Grootvader was in zijn nopjes en gaf hem een klein envelopje, dat hij nog niet meteen mocht openen. Na mijn broer was ik aan de beurt om mijn nieuwjaarswensen op te sommen. Ik haalde mijn volgeschreven A4tje boven, en begon het met de nodige pauzes, lachjes en oogcontacten voor te lezen. Mijn nieuwjaarsbrief was net zoals die van mijn broer geschreven op basis van humor en feiten. Mijn Meter was ook blij met de brief die ze voorgeschoteld kreeg. Net zoals mijn broer, kreeg ook ik een enveloppe. Gelijk overstekend, gaven we cadeaus aan beiden grootouders. In hun cadeaus zaten 2 mokken, met een print van ons op. In onze enveloppes zat cashgeld. 

De cadeau-ruil in samenhang van de nieuwjaarsbrieven, was het startschot van het openen van de pakjes. De geschenken werden doorgegeven op maat van de muziek, en waar de muziek stopte, die kreeg het cadeau. Het was een goed systeem, dat ons al snel tot de laatste pakjes bracht. Voor we aan de laatste 10 pakjes begonnen, lasten we een dartpauze in. 

Ook dat was een cadeau. Al snel was het bekend wie het beste van ons in darten was. Mama gooide in haar eerste worp al een pijltje knal in de roos - en nog eentje in trippel 18 - het laatste pijltje kwam juist onder het midden van de roos terecht. De rest was al blij als ze 3 keer in de roos konden spelen per beurt. Het darten heeft niet lang geduurd. Er was geen strijd. Dus al snel kwamen we terug bij het pakjes openen. 

Pakje na pakje werd keurig opengemaakt, in combinatie van biscuit of ijsstronk. 

Na al dat gesnoep en uitgepak, kwamen we toe aan een heerlijke maaltijd. Er stond als voorgerecht paprikasoep op het menu. Dat ging vlot naar binnen. Het was al snel tijd voor wat konijn met kroketten. Het leek wel alsof het konijn van op mijn bord, recht in mijn maag sprong. Zo snel ging het naar binnen. Na het afhandelen van gang 2, was er nog een plaatsje voor een dessert. Er was witte rijstpap. Op de rijstpap legde ik aardbeien. Dat was voor mij een zeer goede combinatie. 

De rest van de avond eindigde in een kolossaal gesprek, dat bleef duren tot 22:30. Er werden heel veel onderwerpen aangehaald. Zoveel, dat haast niemand nog kon volgen, maar dat maakt uiteindelijk niet uit. Het was gezellig en er werd veel afgelachen.

Geschenkwensen 

 Kerstmis in grote kring

Het was zover. Het was Kerstdag. Een dag die leuk hoort te zijn, maar dit jaar was het ook een dag van gemis. Oma kon er dit jaar niet bijzijn. Het vrouwtje zit in een heel ver gevorderd stadium dementie in het rusthuis, en geraakt heel snel overprikkeld. Ook is het niet netjes om haar mee te nemen naar een restaurant waar honderden mensen zaten. Het zou gewoon vragen om problemen. Ze heeft dus Kerst moeten doormaken in een rusthuis, en ze was vaak alleen. 

Toch toen we met zijn allen in een duur restaurant zaten, waar we dingen kregen voorgeschoteld, die we soms zelfs niet lekker vonden. Het eten was vaak al koud, toen het bij ons aankwam, en ze hadden gezegd dat de hele maaltijd maar circa 3 uur in beslag zou nemen. Dat bleek al gauw anders. We mochten er nog eens 1,5 uur bijtellen. Er werd gewoon zo traag gewerkt en ze beloofden meer dan dat ze waar maakten. Wat er te kiezen viel; was niets om over naar huis te schrijven. Eerst kwamen ze aan met bloemkoolsaus in een klein potje en daarboven lagen garnalen en een stukje spek. Voor dat gerecht paste ik al meteen. Vervolgens kregen we dan toch een keuze tussen vlees of vis. Het gerecht met vis was weer iets met garnalen. Het gerecht met vlees waren verschillende onderdelen van een eend, en wat sausjes/moesjes. Ook dat gerecht was niet zo warm. Na de eend, kregen we wortelsoep. Dat was wel lekker, en zeker met de broodjes en pistolets die we erbij kregen. Na uren te hoeven wachten, kregen we ons hoofdgerecht. Sommigen onder ons hadden gevulde kwartel besteld en de rest iets van vis. Persoonlijk vond ik de kwartel nog niet zo slecht, maar het was ook niet zo heel warm. Ik was de enigste met die mening. De rest liet het aan zich voorbijgaan. Ook de viseters waren niet tevreden. Als kers op de bouché brachten ze het dessert en de koffie niet gelijktijdig. Iedereen had al lang zijn kaasplank of bouché op vooraleer de koffie kwam. We irriteerden ons er blauw aan. Na 4,5 uur was iedereen stram van het zitten en we gingen naar opa zijn huis. 

Vandaaruit vertrokken er enkele naar het rusthuis om oma te bezoeken. De rest besloot te gaan wandelen. De wandeling deed ons allen goed. We hadden frisse lucht nodig na zo'n lang restaurant bezoek. Na de wandeling had iedereen wel wat stoom afgeblazen. De genen die oma gingen bezoeken hadden uiteindelijk nog meer stress.

Samen vlogen we in de ovenhapjes die in een wip waren bereid. Daarna waren er nog pistolets met kaas en paté, maar bijna niemand kon dat nog opeten na het bezoek aan het restaurant. 

Ook werd er niet zoveel gepraat. Opa zag er enorm van af om Kerst zonder oma te hoeven vieren, en ze was zojuist in het rusthuis in tranen uitgebarsten. Hij had het er heel moeilijk mee en had doorheen de dag niet zo heel veel te vertellen. Hij gaf ons onze cadeaus en we brachten onze nieuwjaarsbrief dit jaar niet voor. Want dat zou sowieso de druppel zijn geweest, om zelf ook in tranen uit te barsten. Ik had voor de zekerheid een brief geschreven voor hem en had hem ook bij. De anderen hadden er nog geen voorzien. Hoeveel pijn het ook zou doen. Hij wilde de brief heel graag lezen. Ook al zei ik;     "Voor mij moet je het niet doen hoor. Het is oké". Hij wilde het toch gelezen hebben wat er instond. Dus ik gunde hem dat. Verbazingwekkend kwam de eerste lach gedurende het feestje op zijn gezicht. Was het uit miserie of niet? Ik weet het niet. Hij was even stil, maar zei: "Het is de mooiste brief die ik ooit gekregen heb". Ergens leek het alsof hij er troost in kon vinden, maar waarschijnlijk is dat gewoon een illusie. Kort nadat ik de brief voorbracht, gingen we met zijn allen huiswaarts. Opa was doodop en hij was blij dat Kerstmis gedaan was. 

Manify

Hoe was jou Kerst?

Dit jaar was Kerstmis een tijd van gemengde gevoelens. We keken helemaal anders naar Kerst, als alle jaren die al voorbij zijn gestreken. Het was een verwarrende tijd. Het ene moment waren we heel blij en het anderen waren we bedroeft.

Fijne feestdagen!

"DIT WORDT DE DONKERSTE KERST OOIT"

 Normaal is de kerstperiode de mooiste tijd van het hele jaar, maar dit jaar zal helemaal anders zijn door het hele corona gebeuren. In deze blog zal je lezen hoe mijn feestdagen zijn in tijden van corona.

Heb ik mijn kerstboom gezet?

Dit jaar was een zwaar jaar met heel veel afzondering van sociale contacten, daarom besloot ik met het gezin om dit jaar extra vroeg de kerstboom te zetten. Op die manier willen we toch nog een soort van sociaal gevoel evenaren, maar helemaal hetzelfde is het helaas niet. Maar het opstellen van de boom was wel een moment waarop we als gezin niet aan de pandemie moesten denken. Het was een gevoel dat we de laatste tijd steeds minder hebben omwille van corona. Maar het opstellen van de kerstboom gaf ons toch gedurende een paar uur hoop. Ook is de kerstboom van het zolder halen een ritueel dat ieder jaar plaatsvind, normaal gebeurd het bij ons pas na Sinterklaas, maar dit jaar konden we absoluut niet wachten tot dat moment. We hadden gewoon te veel noot aan de kerstperiode. Het was een moment van zaligheid toen we de zware doos met de kerstboom in naar beneden tilden tot het plaatsen van de laatste kerstbal. Het plaatsen van de boom gebeurde aan een heel traag tempo zodat we van elke seconde konden genieten. We plaatste heel rustig de voet van de boom en staken nadien de stam erin. Vervolgens pakte we de eerste takjes voor vanonder vast alsof ze bij het minste zouden breken. Daarna plooide we zeer zorgvuldig de eerste takjes open. Na een hele tijd waren alle takjes opengedaan en in de kerstboom geklikt. Daarna konden we met de lichtjes beginnen, maar voor we dat deden werd eerst onze houtenster helemaal vanboven op de boom geplaatst alsof hij van glas was. Nadien konden we dan langzaam de lichtjes vastmaken aan de ster om ze dan verder af te rollen tot de lichtjes lagen op de eerste laag, daarna konden we de lichtjes niet snel genoeg in het stopcontact steken. Ook dat was puur genieten, het leek alsof de lampjes warmte afscheden, maar dat was natuurlijk niet echt zo. Dat was puur de noot aan kerst. Na een paar minuutjes van de denkbeeldige warmte van de lampjes was het tijd om over te gaan naar de kerstballen. Tijdens deze stap gingen we zeer geconcentreerd aan het werk om balletje per balletje heel de kerstboom te vullen genietend van iedere seconde. Het leek alsof de 'tijd' nooit was uitgevonden en dat er geen verplichtingen waren, maar dat alles mocht, niks moest. Het was een moment van genot en gewoon terug onze kindertijd herbeleven. Alleen jammer dat de kerstballen er weer veel te snel inhingen, maar al goed dat er ook nog een kerststal was. Tot slot plaatste we als een gezin vol liefde de kerststal onder de boom. Daarna genoten we nog een half uurtje na van het zetten van de kerstboom met de nodige kerstmuziek.

Libelle

Nieuwjaarsbrieven schrijven...

Het schrijven van nieuwjaarsbrieven was nog nooit zo moeilijk als dit jaar, niet om te zeggen van hoeveel ik wel van hun hou. Maar wel omdat ik een betere tijd in twijfel trek. Op dit moment lijkt de hele coronasituatie op een donkere tunnel met licht achteraan, maar je hebt alleen geen idee of het licht het einde van de tunnel is of dat het gewoon een zeldzame lamp in de tunnel is. Want telkens als er iets goed wordt gezegd zoals de vaccins, dan is het nog niet zeker dat genoeg mensen zich willen inenten zodat we terug ons oude leven kunnen oppikken. Volgens mij had ik mij wat minder objectief moeten opstellen bij het schrijven van nieuwjaarsbrieven, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Want mijn autisme maakt het er ook niet makkelijker op. Maar ook had ik niet zoveel speciale momenten als andere jaren om even in de kijker te zetten, daardoor ben ik serieus moeten gaan graven doorheen het jaar achter kleine momenten die me doorheen het jaar enorm gelukkig hebben gemaakt. Door deze strategie heb ik toch nog wel wat positieve dingen kunnen schrijven over 2020, wat echt wel een moeilijke opgave was. Maar met het nodige doorgezet heb ik toch nog een mooie uitgebreide brief kunnen schrijven die recht uit mijn hart komt. Alleen is het verschil van deze brief wel duidelijk te zien met de brieven van de voorbije jaren, want de voorbije jaren leek alles op een dromerige manier voorgesteld. Dit jaar lag de nadruk eerder op het realistische. Maar ik ben toch blij dat ik een brief heb kunnen schrijven waar mijn grootouders tranen van in hun ogen zouden krijgen. Ook voor mij was het schrijven van die brieven vrij emotioneel confronterend aangezien je altijd je ziel in zo'n brief stopt. Maar dit jaar ging het vooral over corona en dat we van alles niet kunnen doen volgens de maatregelen, dat drukte me nog maar eens met mijn neus op de feiten. Maar na lang doorzetten en verschillende dingen te proberen heb ik alle negativiteit kunnen ombogen naar positiviteit. Waardoor ik toch maar een mooie brief heb kunnen samenstellen waar ik zelf ook trots op kan zijn.

Kaarsje.nl

Cadeaus inkopen...

Normaal zijn er overal kerstmarkten te doen, helaas is dat dit jaar anders. Dit jaar zijn er helaas geen kerstmarkten. Dat wil helaas zeggen dat je niet gezellig met je vrienden een warme choco kunt gaan drinken en daarna nog wat kerstcadeautjes kunt gaan inkopen, helaas besliste corona er anders over. Daarom heb ik besloten om een van de dagen eens eerlijke cadeaus te gaan halen van de wereldwinkel. Die winkel is open en daarmee loop ik waarschijnlijk het kleinste risico om besmet te worden met corona. Het handige aan de wereldwinkel is dat ze er allemaal leuke kleine dingen hebben, maar anderzijds hebben ze bij Oxfam ook etenswaren die erg lekker zijn. Maar dat is nog niet het allerbelangrijkste. Het allerbelangrijkste aan de wereldwinkel is dat de producenten van de artikelen een eerlijke prijs zullen krijgen. Op die manier doe ik een dubbele goede daad. Zo voorzie ik voor mijn familie cadeautjes en ik kan een goeddoel steunen. Normaal doet de wereldwinkel ook een cadeau beurs, maar ook dat mag niet doorgaan. Maar gelukkig biedt hun winkel wel een goede oplossing voor het probleem, zo kunnen we toch nog een paar cadeaus onder de kerstboom leggen. Want een kerstboom zonder cadeautjes is ook maar zielig vindt ik.

Libelle

Mijn kerstplannen...

Dit jaar hebben we met de familie beslist om kerst over te slaan, dat komt omdat we niemand willen buitensluiten en omdat de situatie het absoluut niet toelaat. Het wordt dus niet gezellig op restaurant gaan of gezellig in de woonkamer zitten met vele hapjes. Daarom heb ik besloten om te gaan werken op de feestdagen, dan kan ik nog tenminste op een legale manier mensen zien en dan krijg ik een feestmaaltijd. Op die manier kan ik dan toch nog een beetje Kerst vieren, het is beter als niets. Maar uiteraard ga ik wel mijn nieuwjaarsbrieven voorlezen, alleen zal dat dit jaar aan de voordeur moeten doorgaan of via Skype/Teams. Alleen gaat het niet evident zijn om een Teams-gesprek te doen met mijn grootouders "die al zoveel weten van technologie". Maar als dat de enige mogelijkheid is, dan moet dat maar zo. Voor de cadeaus kunnen we later nog altijd eens tot bij hun aan de voordeur gaan om die af te geven. Alsnog zal ik wel het feestgebeuren missen, maar het zal gewoon zo zijn. Dan vier ik een van de volgende jaren maar harder kerst.

Quest

Mijn Nieuwjaar plannen...

Ook mijn nieuwjaar plannen stellen niet zoveel voor, daarom ga ik maar werken. Maar waarschijnlijk gaan we dan wel wat hapjes voorzien om van te smullen op oudejaarsavond, ook al zal ik dan vroeg moeten gaan slapen. Want ik moet met Nieuwjaar opstaan om 5 uur, maar ook dan zal ik nog een beetje kunnen vieren op het werk, ook dat is beter als niks. Ook dat is een heel verschil met de vorige jaren, want de vorige jaren kon ik Nieuwjaar goed vieren met mijn vrienden. Dat zal dit jaar niet het geval zijn, maar het is nog altijd wel toegelaten om met vier mensen te gaan wandelen. Van die gelegenheid zal ik dan ook gebruik maken, want dat is toch wel iets wat ik nodig heb om de feestdagen toch nog een beetje te kunnen vieren.

Nieuwjaarswensen 2021

Kerstfilms

Tijdens deze periode kijken we als gezin enorm veel kerstfilms, dat is ook iets wat ons hoop geeft. Wie kerstfilms zegt, zegt kerstmagie en dat is juist wat we nodig hebben in deze tijden. We moeten gewoon hopen dat de dingen in de films ook in het echte leven gebeuren, dat geeft ons voor een korte tijd een goedgevoel. Maar anderzijds is het ook een goede manier om de tijd te doden, want wat moet je anders doen tijden een periode dat er bijna niets mag. In deze periode is er gewoon niets beter dan even weg te dromen in een film over kerstmis. In je fantasie is nu eenmaal toch alles mogelijk en in je fantasie is er ook waarschijnlijk geen sprake van corona.

Flair.be

Mijn gevoel bij de situatie...

Voor mij gaat het heel zwaar zijn om de feestdagen niet te vieren zoals anders, maar ik ga wel mijn best doen om uit alle kleine dingen voldoening te halen. Zo ga ik voldoende kracht halen uit de feestdagen om er nog een jaar tegen aan te gaan in tijden van corona. Hopelijk zal ik dan nog een jaartje later wel goed Kerstmis en Nieuwjaar kunnen vieren. Maar toch zal het deze kerstperiode eenzaam zijn, niks aan te doen. We kunnen alleen maar proberen om creatief met de situatie om te springen en hopen op iets beter volgend jaar, meer is er voor de moment niet mogelijk.

Libelle

Ik vond het leuk dat ik deze blog even kon schrijven om het toch eens over mijn zielige Kerst te hebben. Maar ik hoop dat jullie als lezer het ook een beetje interessant vonden om mijn verhaal over Kerst te horen. 

Prettige feestdagen!